Baby please don’t go januari 14, 2007
Posted by Dries in Blues, Blues-Rock, Chicago Blues, Concert, Delta Blues, Rock.add a comment
Een paar dagen geleden had ik het over Big Joe Williams. Eén van zijn eerste opnames was het nummer “Baby please don’t go” en werd meteen een bluesstandaard. Muddy Waters bracht zijn eigen versie van het lied uit en door het succes van Muddy Waters in Europa, werd het nummer aldaar bekend.
Het nummer werd in Europa algemeen bekend door het succes van de versie van Them, de groep van Van Morrison. De rauwe, harde stem van Van Morrison past perfect bij de melancholie van het nummer en ook muzikaal werd het nummer steviger. Van Morrison wist de melancholie van de originele versie te behouden, en de versie van Them mag dan ook als subliem worden bestempeld. Later pikten Aerosmith en AC/DC het nummer op en baseerden zich op de versie van Them.
Onderstaande fragmenten tonen allemaal het bewuste nummer. Kijk en vergelijk! De versie van Big Joe Williams bevindt in de post van enkele dagen geleden. Het laatste fragment is van Mance Lipscomb, een minder bekende Delta Bluesmuzikant, maar dit maakt deze versie niet minder geweldig.
Enjoy!
Muddy Waters
Them
AC/DC
Aerosmith
Mance Lipscomb
Big Mama Thornton januari 12, 2007
Posted by Dries in Artiest, Blues, Chicago Blues.add a comment
In de vorige post had ik het over Big Joe Williams en zijn bekende bluesstandaard ‘Baby please Don’t Go’. Een artiest die dezelfde situatie heeft meegemaakt is Big Mama Thornton.
Willie Mae Thornton werd in Montgomery (Ala.) geboren. Ze vestigde zich in 1948 in Houston en begon in 1951 op te nemen voor het Peacock-label. Ze maakte in 1952-1953 tournees met Johnny Otis en nam haar R&B hit ‘Hound Dog’ op met zijn orkest. Die plaat, die beroemd werd door de cover van Elvis Presley, stelde haar in staat haar eigen gang te gaan. Ze verliet Peacock in 1957, vestigde zich in de omgeving van San Francisco en werkte als soliste. Ze nam in de jaren 60 en 70 albums op voor Arhoolie, Mercury en Vanguard.
De video toont de hit ‘Hound Dog’, waar Elvis later veel succes mee boekte. Persoonlijk vind ik deze versie stukken beter, enjoy!
